Poród

Poród u suki Yorka powinien odbywać się z reguły po 63 dniach. Wydanie na świat szczeniąt może być opóźnione maksymalnie o dwa, trzy dni. Jeżeli samica jeszcze nie urodziła, a termin ten już minął, należy wtedy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem weterynarii, która zbada suczkę i zdiagnozuje przyczynę opóźnienia terminu porodu. W przypadku zagrożonej lub bardzo mnogiej ciąży weterynarz może zalecić poród przez cesarskie cięcie.

Jeżeli postanowimy, że nasza suczka urodzi w domu, powinniśmy najpierw uprzedzić jakiegoś znajomego lekarza weterynarii, by był w gotowości i miał koło siebie telefon w razie, gdyby u samiczki wystąpiły jakieś komplikacje podczas porodu.
Poród i jego przebieg jest różny w zależności od samicy, a szczególnie jej wielkości, wagi i kondycji. W przypadku samicy Yorka nie powinien przekroczyć dwunastu godzin. Skurcze porodowe aż do urodzenia pierwszego szczeniaka, nie powinny przekroczyć jednej godziny.

Pierwszymi objawami porodu są:
- obniżona temperatura ciała u naszej suczki
- pełne gruczoły mleczne (nawet kilka dni przed terminem porodu)
- zaobserwowanie zaniepokojenia u suczki
- szukanie spokojnego miejsca

Gdy zauważymy u Yorka te objawy powinniśmy się przygotować na jej poród.
Samica najczęściej rodzi w nocy, w jakimś zacisznym i spokojnym miejscu, dlatego musimy ją uważnie obserwować, aby nie przegapić momentu porodu, a w razie komplikacji pomóc suczce (jeżeli sami nie będziemy w stanie, powinniśmy natychmiast skontaktować się z weterynarzem).

Poród zaczyna się od skurczy, dlatego nie powinniśmy suki ani na chwilę spuszczać z oka. Naszym obowiązkiem jest wyciągniecie szczeniaka razem z łożyskiem. Szczenię powinniśmy wyciągnąć z błony, w której malec się znajduje zaraz po wyjściu z brzucha matki. Po tym należy owinąć malucha w suchy, czysty ręcznik. Gdy już pozbędziemy się błony, powinniśmy usunąć śluz z pyska szczenięcia. Następnie odcinamy pępowinę. Przed odcięciem pępowiny powinniśmy przygotować nitkę lub cienki sznurek przy pomocy którego musimy obwiązać pępowinę w odległości około 0,5 centymetra od brzucha malca. Po tej czynności odcinamy pępowinę zaraz za guzem, zawiązanym przez nas.

Szczeniaki mogą się wychodzić jeden po drugim albo w różnych odstępach czasu. Przerwa pomiędzy przyjściem na świat kolejnych szczeniaków powinna wynosić maksymalnie godzinę bądź półtora godziny, nie więcej. Jeżeli odstęp czasowy jest większy, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Po wszystkim należy sprawdzić brzuch samiczki, aby zobaczyć czy nie pozostał tam żaden szczeniak lub łożysko. Należy pamiętać o tym, że tyle ile było szczeniaków, tyle było też łożysk. Jeżeli jedno lub więcej łożysk pozostało w brzuchu suczki należy jak najszybciej udać się z nią do weterynarza, ponieważ samicy może grozić zatrucie poporodowe.

Nowonarodzone szczeniaki należy cały czas obserwować, ponieważ są osłabione.

W przypadku samic Yorka, które rodzą po raz pierwszy poród może trwać dłużej niż u przeciętnej samicy, która rodzi już któryś raz z kolei.

Przeważnie suczki rodzą szczenięta dwa razy w roku.

Czasami u suki, która ma problem z porodem można zastosować cesarskie cięcie, ale tylko w przypadku wystąpienia jakichś komplikacji w czasie porodu.

Liczba porodów u Yorków zależy od ich wielkości. Większe samice mogą urodzić szczenięta więcej razy, natomiast mniejsze samiczki mniej razy. Suczki rodzą przeważnie około czterech, sześciu szczeniaków. Jako, że Yorki są małymi psami za jednym podejściem samicy może urodzić niewiele szczeniąt.